عاشقانه - تقدیم به خانواده خوبم
بلبلی بر گمشده درختی، ترانه ای عاشقانه می خواند یار غارش را
بابونه ای هم پای موسیقی دل انگیز باد، می رقصد شادی را
گنجشکان همنوا ،بر شاخه نو رسیده سیبی،هجی می کنند زندگی را
کلاغی بر بلندای سروی، نقل می کند قصه دوری پاییز را
شکوفه های درختی گلباران می کنند، قدم نورسیده برگ را
زنبوری ، سلامی هدیه می کند آن دورترین شکوفه را
و دختری نشسته بر خمیده درختی ، نمی بیند نگاه عاشقانه نهری را
ابر سپید تنهایی شده تا، غرقه باشد آسمان خیال را
از دوردستها نیست،از همین خاک است و مهمان شده،همین زمین را
در راه که می آمد بر شکوفه ای هدیه داده ،گرمای بوسه اش را
کنار بلبلی برگمشده درختی، رها کرده قلبش را
از برای کلاغی در بلندای سروی، سپرده تنهایی اش را
کنار شکوفه های چشم به راه برگ، جا گذاشته انتظارش را
برای گنجشکان نورسیده سیبی ،سرمشق داده واژگانش را
بر قلب پر مهر زنبوری، خالی کرده انباشته محبتش را
اکنون،نشسته برخمیده درختی،مینگرد نگاه معصومانه شکوفه ای را
اماز دوردستی،بلبلی با نوای عشق زیبایی،می درد رشته خیالش را
آهسته زمزمه می کند:یادم باشد ز بلبل آوازخوان بازپس بگیرم قلبم را
+ نوشته شده در دوشنبه نهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 21:38 توسط حسن رزاق پور
|
سلام برشما خواننده صاحبدل